AS BOTICAS DE PRIMEIROS AUXILIOS

ORDE TAS/2947/2007, do 8 de outubro pola que se establece a subministración ás empresas de boticas de primeiros auxilios con material de primeiros auxilios en caso de accidente de traballo como parte da acción protectora do sistema da Seguridade Social.

A Orde TAS/2947/2007, do 8 de outubro, establece a subministración ás empresas de boticas con material de primeiros auxilios en caso de accidente de traballo, como parte da acción protectora do sistema da Seguridade Social. Esta norma vén a restablecer e confirmar de xeito expreso o carácter obrigatorio das boticas para primeiros auxilios.

O contido das boticas forma parte da prestación de asistencia sanitaria da Seguridade Social), e pode ser facilitados polas entidades xestoras e as mutuas de accidentes de traballo e enfermidades profesionais da Seguridade Social á empresa de cuxos traballadores asuman a protección polas continxencias profesionais. (art. 11 do Decreto 2766/1967 de asistencia sanitaria e ordenación dos servizos médicos no réxime Xeneral da Seguridade Social).

Os lugares de traballo disporán de material para primeiros auxilios, que deberá ser adecuado, en canto á cantidade, características, número de traballadores, riscos a que estean expostos e ás facilidades de acceso ao centro de asistencia médica máis próximo. O material e locais de primeiros auxilios deberá estar claramente sinalizado.

A botica de primeiros auxilios que se entregará ás empresas deberá conter desinfectantes e antisépticos autorizados, gasas estériles, algodón hidrófilo, venda, esparadrapo, apósitos adhesivos, tesoiras, pinzas e luvas desbotables.

O material de primeiros auxilios revisarase periodicamente e irase repoñendo tan pronto como caduque ou sexa utilizado.

A botica de primeiros auxilios vai supoñer o medio polo que o traballador accidentado obtén a primeira manifestación de asistencia sanitaria que ha de percibir da Seguridade Social.

 

 

 

 

 

 

 

 

UN SERVIZO DE PREVENCIÓN ALLEO Á MEDIDA DA TÚA EMPRESA

UN SERVIZO DE PREVENCIÓN ALLEO Á MEDIDA DA TÚA EMPRESA

 

  • Cinco claves de ouro para que tomes a decisión máis apropiada

 

O modelo organizativo máis empregado polas empresas para levar a cabo a Prevención de Riscos Laborais en España é a contratación dun Servizo de Prevención Alleo e dada a ampla oferta existente, é importante dispor duns criterios que fagan máis sinxelo a elección deste servizo por parte do empresario.

 

Ante a oferta tan grande de servizos de prevención alleos, e moitas veces a falla de coñecementos sobre as funcións que deben desenvolver estes e a forma en que a organización da prevención se ten que levar a cabo, presentámosche neste artigo cinco puntos sinxelos para que teñas en conta á hora de contratar un servizo de Prevención Alleo:

 

 

  1. Un servizo de prevención alleo debe estar acreditado nas catro disciplinas preventivas.

 

 

O primeiro que deberás ter en conta para elixir o servizo de prevención alleo,  é que ten que haber polo menos un técnico de nivel superior por cada unha das especialidades ou disciplinas preventivas que son: Medicina no Traballo, Seguridade no Traballo,  Hixiene Industrial e Ergonomía e Psicosocioloxía Aplicada, ademais cada técnico debe coordinarse cos outros nas función relativas ao deseño preventivo por posto de traballo, identificación e avaliación de riscos, planes de prevención e os plans de formación para os traballadores.

 

 

  1. Que teña rapidez de resposta

 

 

Este é outro punto importante que debes considerar para seleccionar un servizo de prevención alleo á túa empresa. Independentemente do número de traballadores que teña a túa empresa, ou a facturación que fagas ao final do ano, a súa resposta ante calquera situación que lles formulemos debe ser rápida e eficaz.

 

 

  1. Tes que saber de que se vai ocupar en concreto o servizo que contrates

 

 

É importante que coñezas as actividades e documentos que che vai xestionar o servizo de prevención alleo, e de cales se terá que facer cargo a túa empresa. Xa que o SPA non se vai ocupar de todo, e por iso debemos saber ata onde e en campos estamos cubertos.

 

 

  1. Canto che vai custar

 

 

Aínda que soe a tópico, o prezo do servizo é importante coñecelo, xa que o estar integrado por técnicos, teñen un salario de cotización elevado, agás que estean en convenios colectivos de baixo custe.

 

Os prezos moi baixos son sinónimo, ou ben de pouca dedicación por parte dos técnicos ou ben dun servizo moi limitado.

 

 

  1. Concerta a actividade preventiva detalladamente.

 

 

Obrigatoriedade de figurar no concerto as actuacións que se van desenvolver, os medios que se destinarán para levalas a cabo e o plan de prevención das actividades contratadas.

 

Sexa cal sexa o tamaño da empresa, concertar a actividade preventiva cun servizo de prevención alleo, debería de contemplar a designación dunha persoa mínimo por parte do empresario para levar a cabo o dito plan desenvolvido polo SPA e integrar o SPA na empresa.

 

Atendendo a estas recomendacións, de seguro que a elección que fagas do servizo será máis sinxela e acertada.

ATMOSFERAS EXPLOSIVAS (RISCO DE ATEX)

A falta de recursos con respecto ás grandes organizacións e a escasa difusión da cultura preventiva son algunhas das razóns que dificultan que nas pemes, maioritarias dentro do tecido industrial, exista un verdadeiro cumprimento das obrigas empresariais, sobre todo cando falamos de normativas tan específicas como a referida a atmosferas explosivas (ATEX).

 

As explosións se ben son pouco frecuentes cando se dan as súas consecuencias adoitan ser catastróficas, de aí que debamos analizalas, para así evitalas. Estas son un risco máis da actividade industrial.

 

 Qué é unha ATEX?

Unha ATEX é o nome abreviado de atmosfera explosiva. Pero exactamente é:

“unha mestura de GAS, VAPOR, NÉBOA ou PO co aire e que en caso de inflamarse faino en todo o seu volume nun breve período de tempo”.

a quen afectan estas ATEX?

Na actividade industrial afecta a máis empresarios dos que o esperan, en definitiva a todos os usuarios de gases, líquidos e sólidos inflamables, así como os que os xeran e que forman parte da súa actividade profesional.

 

que debemos facer?

 

O primeiro paso para evitar un accidente é recoñecer o risco, na maioría de situacións, recoñecido o risco este minimízase ou mesmo desaparece.

 

Exemplos:

  • Nunha carpintaría de madeira ou aluminio se recoñecemos que o po xerado por unha lixadora é inflamable e o retiramos de onde se produce imos reducir o risco e telo localizado onde vaia parar, por exemplo no filtro de mangas, o mesmo na serradora, en definitiva en todos aqueles puntos onde se xera “po”. Polo tanto unha práctica habitual dunha actividade deste tipo debe ser a limpeza e a localización destas ATEX.
  • Nunha pastelaría ou panificadora se ben neste tipo de empresa a limpeza é xa habitual, debemos saber que a fariña ou moitos dos compoñentes que se utilizan son inflamables e mesmo algúns máis que a fariña, como o azucre e o amidón.
  • Nunha cooperativa agrícola que fabrica os seus pensos debemos recoñecer que os pos xerados son inflamables (os pos de cereais en especial o millo) e que a limpeza é fundamental así como a eliminación de puntos de escape.
  • Nunha imprenta o emprego de tintas baseadas en disolventes inflamables pode xerar ATEX onde se empregan ou mesturan e onde se almacenan.
  • Nun garaxe os potenciais derramos de hidrocarburos e as emisións de CO tamén poden xerar ATEX. Neste caso a lexislación á que se refire esta publicación “só afecta aos establecementos profesionais, é dicir aos que son actividade económica”, noutras palabras os aparcamentos particulares están fóra desta.
  • Empresas envasadoras con almacéns que manipulen granel e manexen en pequenos recipientes, sacos ou bidóns os puntos de risco son as envasadoras e os silos.
  • Talleres téxtiles que xeran fibras combustibles en suficiente cantidade como para xeral ATEX.

 

Na maioría de pequenas industrias, a limpeza xuntamente coa formación e algunha adecuación farán minimizar o risco de explosión e incendio. Sen esquecer os permisos de traballo, moi en particular os de corte e soldadura.

 

Como substancias inflamables é imposible facer unha lista e que esta contemple TODAS AS substancias, non obstante, o que é recomendable é facerse e responder as seguintes preguntas:

“¿as substancias que emprego son combustibles? ¿Cando e en que condicións?” Cando estas condicións se dan na nosa activade, entón, debemos tomar medidas e así evitar o accidente.

É remarcable que hai substancias cuxo risco é o de explosión e non de incendio, por exemplo a fariña, o xofre, e máis.

 

Das estadísticas dedúcese que a cultura de seguridade é maior nas grandes empresas, véxase a baixa sinestralidade en sectores con produtos tradicionalmente considerados moi perigosos, pero que tratados con seguridade resulta todo o contrario.

 

Isto parece indicar que en canto a explosións de po cabe esperalas nas carpintarías de madeira, e industria do procesado de metais, así como alimentarias. Sectores estes tradicionalmente de PEMES.

 

En conclusión estarán afectados pola lexislación todos aqueles establecementos industriais e /ou profesionais que como parte da súa actividade xeren ou poidan xerar, que utilicen ou produzan produtos susceptibles de formar ATEX.

 

MARCO LEGAL

Da lexislación europea xorden dúas directivas son unhas directivas de mínimos e que obrigan os estados membros a traspoñer á súa lexislación:

  • Da 94/9/EC trasponse o R.D. 400/1996, o cal establece os requisitos esenciais de seguridade que deben cumprir os equipos e aparatos eléctricos e non eléctricos que se instalen en lugares onde se poden formar atmosferas explosivas, así como os procedementos para a certificación e marcado de tales equipos.

 

  • Da 92/99/EC trasponse o R.D. 681/2003, este constitúe a base legal para garantir a protección da seguridade e saúde dos traballadores expostos a atmosferas explosivas. Como característica principal inclúese con carácter obrigatorio a elaboración dun documento de protección contra explosións, que debe incluír a clasificación das áreas de risco en zonas e a realización da avaliación do risco específico de explosión.

 GLOSARIO

 

Gas inflamable: é unha substancia que en condicións normais se presenta en estado gasoso, os máis habituais son os gases propano e butano, que se utilizan para queimar e obter calor da súa combustión. Este tipo de utilización esta regulada e revisada polas compañías de distribución de gas e o seu risco é coñecido por todos os usuarios.

Vapor inflamable: Un vapor inflamable é aquel que é capaz de xerarse a partir dun líquido inflamable, en condicións ambientais, coa suficiente concentración para xerar unha ATEX. A temperatura que limita se un líquido é inflamable é 55º C (esta é a temperatura de fulgor ou “flash point”).

Aquí aparecen dous conceptos importantes que entender, a temperatura de fulgor ou “flash point” e a temperatura de inflamación. Ambas as dúas danse en º C.

Temperatura de fulgor ou “flash point”: é a temperatura á que un líquido xera suficientes vapores para xerar unha atmosfera inflamable.

Temperatura de inflamación: é a temperatura á cal unha mestura de vapor e aire se inflama.

Así pois a temperatura de fulgor identifícanos os líquidos que poden xerar ATEX e a temperatura de inflamación dinos cando se inflamasen.

Néboa: É aquela dispersión de pequenas gotas que ten a capacidade de manterse en suspensión, aínda que é unha situación estraña debémola contemplar no caso de nebulizar algún líquido inflamable, por exemplo nas limpezas con disolventes por chorro.

Po: É bastante máis habitual e descoñecida, o primeiro é definir que é un po combustible, é a fracción dun sólido que é capaz, polo seu tamaño menor a 500 µ ( 0,5 mm), de poñerse en suspensión. A diferenza do resto de “estados de ATEX” este vén e vai”, é dicir, pódese xerar e desaparecer para volver aparecer, noutras palabras pode xerarse unha nube que se sedimenta nunha capa, que por efecto dun golpe de aire se volve formar.

 

Se miramos as estatísticas de explosións de po por sectores, as explosións acontecen dende o sector madeireiro ata o sector químico.

Sector %
Madeira 33
Metal 17
Alimentación 14
Papel 12
Plásticos e caucho 11
Téxtil 7
Carbón 4
Químico 2

Fonte: Combustible dust Policy Institute

Riscos novos e emerxentes para a seguridade e saúde no traballo

¿Que son Riscos Emerxentes?

Enténdese por risco emerxente calquera risco novo que vai en aumento.

NOVO significa que:

  • Non existía e está causado por novos procesos, tecnoloxías, lugares de traballo, cambios sociais ou organizativos; ou
  • Problema persistente considerado como risco por cambio na percepción social ou pública; ou
  • Factor coñecido que pasa a identificarse como risco por un novo coñecemento científico.

O risco VAI EN AUMENTO cando:

  • Aumenta o número de factores de perigo que producen o risco; ou
  • Aumenta a exposición ao factor de perigo; ou ben
  • Os efectos sobre a saúde dos traballadores empeoran

RELEVANCIA ACTUAL, convértense en “Centro de atención” nos últimos anos motivado pola continua transformación do mundo laboral. (Día Mundial Seguridade e Saúde no Traballo 2010).

¿Por que? A situación da Seguridade e Saúde no Traballo (SST en diante) se está vendo afectada por moitos factores e CAMBIOS PERMANENTES

CAMBIOS en:

Novas Tecnoloxías, Produtos e Procesos, Estruturas de Traballo e Organizativas, Condicións Económicas e Sociais, Mercado de Traballo, Formas de Emprego, Demográficos, Expectativas e Sensibilidades,… NO PERFIL DE RISCO LABORAL NAS EMPRESAS.

Os Riscos Tradicionais estanse a reducir, pero os Riscos Emerxentes van en alza.

Atopámonos nunha NOVA SITUACIÓN que presenta DIFICULTADES como:

  • Riscos pouco estudados e de evolución rápida.
  • Multifactoriais.
  • Manifestación desigual (idade, xénero, etc.)
  • Percepción subxectiva…

Que á súa vez provoca unha transición: Enfermidades específicas e Monocausales a prevalencia multicausal e trastornos a longo prazo: por exemplo as Musculoesqueléticas e Mentais, desencadeando un Desafío Mundial en canto ás Enfermidades Profesionais

Máis DIFICULTADES:

  • Falta de datos. Notificacións
  • Evidencia relación causal (longos períodos de latencia)
  • Causas multifactoriais e hábitos individuais
  • Manifestación desigual e percepción subxectiva
  • Sistemas de Recoñecemento/indemnización variables…

Todo isto precisa de diagnóstico.